Skip to content

หอพักพยาบาล เรื่องเล่าสยอง ตอนตี2

Posted in Uncategorized

หอพักพยาบาล สุดหลอน

หอพักพยาบาล สุดหลอน ฉันมีเรื่องอยากเล่าให้ฟัง ขอเกริ่นก่อน เราเป็นนักเรียนทุนของมหาวิทยาลัยนึง
ทุกปิดเทอมฉันจะต้องไปทำจิตอาสากับทางผู้มอบทุน โดยจะไปนอนพักในที่ๆ
ทางผู้มอบทุนจัดไว้ให้ โดยจะแบ่งนักศึกษาออกไปตามห้องต่างๆ
ตัวฉันมักจะได้นอนห้องใหญ่ ซึ่งห้องนี้จะนอนได้ 15 คน มีห้องน้ำในตัว

ฉันชอบนอนแถวหน้าห้องน้ำโดยมีเพื่อนนอนคั่นฉันกับห้องน้ำไว้คนเดียว
เพราะฉันเป็นคนเข้าห้องน้ำบ่อยตอนกลางคืน
ด้วยความที่ห้องนอนนี้อยู่ในตึกโรงพยาบาล
แต่แยกมาจากฝั่งโรงพยาบาล
เป็นที่พักของบุคคลากร ซึ่งเป็นหอที่ค่อนข้างมืดและเงียบมาก

ส่วนตัวฉันเองฉันไม่เคยเจอผี แต่ก็ความเชื่อและกลัวมาก
ฉันไปนอนที่นี่ 2 คืน ในคืนแรกฉันสวดมนต์และซื้อเตียง
(เตียงฉันคาดว่าน่าจะเป็นเตียงหอผู้ป่วยที่เก่าแล้วมั้งไม่แน่ใจ แต่หมอน เป็นหมอนโรงพยาบาล)

เข้าเรื่อง คืนแรกฉันก็นอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม เพราะเหนื่อยมาก
แล้วคืนนั้นอากาศในห้องก็ร้อนมาก เลยตื่นมาตอนตี 2 บรรยากาศวังเวงมาก
แต่ข้างล่างตึกค่อนข้างเสียงดังเนื่องจากเป็นตลาดกลางคืน
มันเหมือนในห้องกับตลาดเป็นคนละโลกกันเลย

ฉันลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำเพื่อเอาน้ำลูบตัว
ตอนที่เดินออกมาฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าเพื่อนในห้องห่มผ้ากันทุกคน
ก็คิดในใจว่า “ร้อนขนาดนี้ห่มกันไปได้ไงวะ”
ช่วงที่กำลังหลับตา ฉันก็นอนมองขึ้นไปบนเพดาน
บนหัวเตียงฉันจะมีตู้เสื้อผ้า 4 ตู้เรียงกันอยู่ (เป็นตู้เหล็กที่เปิดแล้วจะเสียงดัง ๆ )

ทีนี้หางตามันมองไปเห็นตู้ที่อยู่ทางขวามือฉัน เห็นมีเงายาว ๆ เหมือนขาพาดลงมาจากตู้
ตอนนั้นใจฉันหล่นตุ้บเหมือนใจจะวาย ข่มตาหลับใจสั่นไปหมด
สักพักรู้สึกมีคนเดินรอบเตียง อยากลืมตาดูก็อยาก แต่ไม่กล้าเว้ย
แล้วก็หลับไปตอนไหนไม่รู้

เช้ามาฉันก็พูดเล่นกับเพื่อน ว่าเมื่อคืนอากาศมันร้อนนอนห่มผ้ากันได้ไงวะ
สิ่งที่เพื่อนตอบมาคือ มันหนาวมากเลยนะ ผ้าห่มนี่ห่มกันหนาวไม่ได้เลย
ต้องรู้สึกยังไงหรอที่เพื่อนบอกหนาวแต่ตรูร้อนนนน
แต่ฉันเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ด้วยความที่คิดว่าเมื่อคืนคงกลัวบรรยากาศ แล้วคิดไปเอง

คืนที่สอง คืนสุดท้าย ฉันลืมบอกว่าทางซ้ายมือฉัน จะมีเพื่อนนอนอยู่เตียงนึง
แล้วถัดไปเป็นห้องน้ำ ฉันกับเพื่อนนอนหันหน้าหากัน
ซึ่งแปลว่าฉันหันเข้าห้องน้ำ ก็คุยเล่นกันตามประสา

พอเริ่มดึกเพื่อนคนอื่นๆในห้องก็จะปิดไฟ ฉันคิดไงไม่รู้บอกว่า ไม่อยากให้ปิด
ใจมันรู้สึกว่า ถ้าคืนนี้ปิด ฉันจะต้องเจออะไรแน่นอน

แต่ด้วยฉันเป็นคนที่ปากไวคิดอะไรก็พูดเลย ฉันก็พูดกับเพื่อนที่นอนฝั่งซ้ายว่า
“ถ้ากูปิดไฟกูต้องเจอแน่เลย” เพื่อนฉันก็เหมือนจะไม่ได้คิดไร
เลยบอกฉันให้นอน ฉันก็ยื้ออยู๋สักพัก แต่ด้วยความเกรงใจก็เลยปิดก็ปิดวะ

Be First to Comment

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *