Skip to content

เรื่องเล่าสุดสยองขวัญ สุสานโสเภณี ท่าล้อซอย 9

Posted in Uncategorized

เรื่องเล่าสุดสยองขวัญ สุสานโสเภณี ท่าล้อซอย 9

เรื่องเล่าสุดสยองขวัญ เป็นอีกเรื่องที่ส่งเข้ามาจากคุณวุ้นเส้นนะครับ คุณวุ้นเส้นเล่าว่า.. เป็นเราสมรสแล้วย้ายจากกรุงเทพมหานคร มาอยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรีค่ะ ทุกปีเพื่อนๆพวกเราก็จะมาจากกรุงเทพฯ มาหาพวกเรา มาพักในช่วงวันหยุดอะไรแนวๆนี้.. รวมทั้งเมื่อปีที่ผ่านมานี่เอง เพื่อนฝูงๆพวกเราก็มากัน 3 คน โอกาสนี้มากับรุ่นน้องที่ทำงานอีก 2 คน ซึ่งถือว่าเป็นสมาชิกใหม่ของกลุ่มพวกเรา.. ครั้งใดก็ตามเพื่อนๆพวกเรามาก็ชอบไปกันแต่ว่าสะพานผ่านแม่น้ำแคว น้ำตก เขื่อน กินข้าวร้านดัง กลางคืนก็ดื่มเหล้า.. ไอ้เราก็เป็นคนชอบเทคแคร์เพื่อน ไม่อยากให้เบื่อกัน ก็พากเพียรจะหาที่ที่มันไม่ซ้ำๆซากๆ พาไปตลาดท้องน้ำเปิดใหม่ พาไปที่เที่ยวใหม่ๆก็มีความคิดว่ายังไม่โอเค แต่มีอยู่ที่นึง ที่พวกเราต้องการจะไปมานานแล้ว แต่ว่าก็โดนแฟนห้ามไว้เสมอ ซึ่งก็คือ ‘ท่าล้อซอย 9’ ใช่จ้ะ ‘ท่าล้อซอย 9 สุสานโสเภณีร้าง..’

ด้วยความอยากรู้อยากลองอยากสัมผัสสักครั้ง กับสิ่งที่ยังไม่เคยเห็นเคยเจอ เราถึงกับเปิดกูเกิ้ลสตรีทวิวเข้าไปดู ได้เห็นแต่กำแพงด้านนอก มันก็ยิ่งรู้สึกอยากจะเข้าไป ไม่รู้ว่าเป็นโรคจิตหรือเปล่า.. เราเลยชวนเพื่อนๆ ไป สุสานโสเภณี ร้างกัน ซึ่งก็แปลกที่ทุกคนไม่มีใครปฏิเสธเลย ทุกคนดูตื่นเต้นและพูดกันว่า ‘Unseen Thailand! ไม่ไปที่นี่ ถือว่ามาไม่ถึงเมืองกาญฯ เว้ย..’ จนเวลาประมาณ 6 โมงเย็นก็ออกเดินทาง ขับรถไปตามทางเรื่อยๆ เราตื่นเต้นมากที่จะได้เห็นสักที สิ่งที่แฟนเราห้ามมาตลอด พวกเราไม่ได้ไปลบหลู่กันนะคะ ก็แค่อยากเห็นอะไรที่ไม่เคยเห็นเท่านั้นเอง..

เมื่อรถได้มาจอดที่หน้าประตูสุสานโสเภณีร้าง สิ่งแรกที่เราสัมผัสได้เลยก็คือ ความว่างเปล่า.. พอทุกคนกำลังจะเดินเข้าไปด้านใน ก็มีป้าแก่วัยประมาณ 60 กว่าเดินเข้ามาหา ‘พวกหนูจะเข้าไปข้างในใช่ไหม?’ ป้าแกถามพร้อมกับเอากุญแจมาไขประตู ป้าพูดต่อว่า ‘ป้าอยู่ที่นี่ ดูแลที่นี่ให้เจ้าของที่เขา มาสิ เดี๋ยวป้าพาเดิน..’ แล้วพวกเราก็เดินตามป้าเข้าไป บรรยากาศไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ แต่มันกลับรู้สึกเหมือนหลุดไปอีกโลกหนึ่ง ที่เงียบ สงบ และเย็นสบาย.. พวกเราเดินตามป้าแกเข้าไปเงียบๆ จนถึงทางเข้าบริเวณที่เป็น ‘ซ่อง’ ด้านใน ตลอดทางได้ยินแค่เสียงเท้าเหยียบใบไม้แห้ง กับเสียงพูดคุยกัน มันก้อง สะท้อน แต่ถ้าเงียบก็เงียบเหลือเกิน.. ที่ด้านใน เมื่อป้าเปิดประตูอีกชั้นเข้าไป เพื่อให้ดูบริเวณเสาต้นใหญ่กลางห้องกระจก เป็นห้องสำหรับให้หญิงบริการนั่งในตู้กระจกประมาณนั้น ซึ่งมีของเซ่นไหว้อยู่บริเวณเสาต้นนั้น ‘ของสดใหม่ทุกวัน เพราะป้าเป็นคนเอาเข้ามาให้พวกเขาเอง.. พวกเขาคงไม่มีใครมาทำให้หรอก ก็ช่วยๆ กันไป..’ ป้าพูดพร้อมกับกวักมือเรียกพวกเรา ‘มาสิ ป้าจะพาไปดูรอบๆ ละกันนะ จะได้ไม่หลง’

ในตอนนั้น รุ่นน้องที่มาด้วยกันชื่อตั้ม ก็เดินเข้าไปอีกทางหนึ่งของกำแพงกั้นห้องกระจก ตั้มเดินไปและพูดไปว่า ‘อะไรนะครับ ทางนี้อีกทางเหรอ?’ แล้วตั้มก็เดินแยกจากกลุ่มเราไปอีกทางหนึ่ง เราก็ยังคิดในใจ ว่าตั้มมันพูดกับใคร? ..แล้วป้าก็เรียกให้พวกเราเข้าไปด้านใน ซึ่งก็เหมือนกับห้องร้างๆ ที่เห็นตามรายการล่าผีทั่วไปน่ะค่ะ แต่มันมีอยู่จุดหนึ่ง เป็นเหมือนบ่อพักน้ำ หรือช่องอะไรสักอย่างขนาดใหญ่ เพื่อนเราก็ถามป้าว่า ‘ช่องนี้มันคืออะไรคะป้า?’ ป้าแกก็ตอบว่า ‘ช่องระบายน้ำธรรมดาไม่มีอะไร..’ จังหวะนั้นเอง เพื่อนเราก็เห็นน้องผู้ชายคนหนึ่งเดินอยู่ข้างหลังป้าไกลๆ ลักษณะคล้ายรุ่นน้องคนที่มาด้วยกัน เพื่อนเราก็ทักออกไปว่า ‘เบนซ์! มาถ่ายคลิปตรงนี้ดิ มีบ่ออะไรไม่รู้..’ แต่แล้ว เสียงเบนซ์ก็ดังมาจากข้างหลังแถวว่า ‘พี่ ผมอยู่นี่!’ แล้วเพื่อนเราก็หันไปมองข้างหลัง ซึ่งเบนซ์ก็อยู่ข้างหลังจริงๆ พอหันกลับไปที่ป้า ด้านหลังป้าก็ไม่เห็นใครเลย.. ทีนี้พวกเราก็เริ่มรู้สึกไม่ดีละ ที่เพื่อนเรากันเองเหมือนจะเห็นอะไร เลยบอกป้าว่าให้พาออก เราก็เริ่มอยากออกแล้ว รู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออก

แล้วพวกเราก็มาเจอน้องตั้มบริเวณก่อนทางออก เราก็ทักน้องตั้มว่า ‘อ้าวตั้ม ไม่ได้เข้าไปกับพวกเราเหรอ ไปไหนมา?’ ตั้มบอกว่า ‘ตั้มเจอพี่ผู้หญิง 2 คน เหมือนชาวพม่าหน่อย พูดไม่ค่อยชัดอ่ะ เขารู้จักกับป้าด้วย เขาพาตั้มเดินไปอีกทาง เดินง่ายกว่า ไปข้างในได้เหมือนกันเลย..’ พอตั้มพูดจบเท่านั้นล่ะ ป้าไปคนแรกเลยค่ะ เดินจ้ำออกฉับๆๆๆ ไม่พูดสักคำว่าจะไปแล้ว ปล่อยให้พวกเรามองหน้ากันเลิกลั่ก พวกเราก็จ้ำตามสิคะ ก้าวยาวสุดๆ เท่าที่จะยาวได้ มารู้ทีหลังว่าคนหลังสุดคือน้องเบนซ์ บอกว่าได้ยินเสียงฝีเท้าเหยียบใบไม้แห้งตามมาติดๆ เลย.. ออกจากประตูมาได้ ป้ารีบปิดล็อคประตูทางเข้า แล้วยืนนิ่งๆ ถามน้องตั้มว่า ‘หนูไปอีกทางมาเหรอลูก แล้วใครพาหนูไปนะ?’ ตั้มบอกว่า ‘เป็นพี่ผู้หญิง 2 คนใจดีมาก พูดไทยไม่ชัด เขาพาเดินเที่ยวไปทางข้างหลังครับ..’ ป้าแกก็ดูหน้าเสียไป และบอกว่า ‘ทางนั้นป้าก็ไม่ค่อยอยากให้เดินหรอก ที่จริงมันอันตราย และอีกอย่างข้างในนั้นน่ะ ไม่มีใครอื่นแล้วนอกจากป้ากับพวกเรานะ..’ พอตั้มได้ฟังแค่นั้นแหละ ถึงกับล้มทั้งยืนเลยค่ะ.. จากที่ได้คุยๆ กันมานะคะ ป้าคนนี้แกเคยเป็นคนขายของอยู่แถวนี้มานาน ลูกค้าส่วนใหญ่ก็เป็นหญิงขายบริการในนั้น ซึ่งป้าแกก็จะรู้จักเกือบทุกคน.. และพอจบทริปครั้งนั้น น้องเบนซ์คนที่รับหน้าที่ถ่ายคลิป ก็กลับไม่ยอมเอาคลิปมาลงให้เพื่อนๆ ดู บอกแค่ว่าเผลอลบไปหมดแล้ว..

Be First to Comment

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *